Uyumluluk sayfalarınızı bir kodlama ajanıyla yazmak

Gizlilik politikası yazmak çoğunlukla bir aktarma işidir. Zor kısım — uygulamanızın gerçekte ne topladığını bulmak — deponuzda zaten duran dosyalarla cevaplanır; bu da dosya sistemi erişimi olan bir ajanın tam olarak iyi olduğu türden bir iştir.

Bir ajanın gerçekten çıkarabilecekleri

Yalnızca derleme dosyalarından, size hiçbir şey sormadan:

Olgu	Nereden gelir
Uygulama adı	strings.xml app_name, CFBundleDisplayName, pubspec.yaml, app.json
Application / bundle id	Gradle’da applicationId, Xcode projesinde PRODUCT_BUNDLE_IDENTIFIER
Platform	Bu dosyalardan hangilerinin var olduğu
Veri toplama	build.gradle, Podfile, Package.swift, pubspec.yaml, package.json içindeki her üçüncü taraf SDK
İzinler ve kullanım açıklamaları	AndroidManifest.xml, Info.plist
Reklam yayıncı kimliği	Manifest veya plist içindeki AdMob uygulama kimliği
Önerilen bir Play URL’si	Application id’den oluşturulur — bir olgu değil, bir öneri, çünkü uygulama listelenmemiş olabilir

Bu tablo bir gizlilik politikasının özüdür. Aynı zamanda “uygulamam ne topluyor” sorusunun da cevabıdır; geliştiricilerin çoğunun hafızadan yanlış, okuyarak doğru cevapladığı soru budur.

Bilemeyeceği ve sorması gerekenler

Bunları uyduran bir ajan, hiç ajan olmamasından daha kötüdür:

• Tüzel kişiliğinizin adı ve koşullarınızın belirttiği yargı bölgesi.
• Gerçekten okuduğunuz destek adresi. Bunu asla bir git yapılandırmasından ya da bir fastlane dosyasında bulunan Apple geliştirici girişinden tahmin etmemelidir.
• Bir fastlane yapılandırmasında yoksa gerçek App Store id’niz — sayısal id çıkarılamaz.
• Uygulamanın yayında olup olmadığı ve hangi mağaza girişi altında olduğu.
• İş olguları: abonelik satıp satmadığınız, çocukların hedef kitle olup olmadığı, bağımlılık listesinde iz bırakmayan bir ortakla veri paylaşıp paylaşmadığınız.
• Backend’iniz hakkında her şey. Depodaki hiçbir şey verileri ne kadar süre sakladığınızı söylemez.

İyi bir sonuç şöyle görünür: çıkarılabilen her şey, geldiği dosya ve satırla birlikte çıkarılmıştır; geriye kalan da yalnızca sizin cevaplayabileceğiniz kısa bir soru listesidir.

Israr etmeye değer sınırlar

Herhangi bir ajanı buna yaklaştırmadan önce şunlara karar verin — kullanışlı bir araç ile bir yük arasındaki fark bunlardır:

1. İnsan tıklaması olmadan hiçbir şey yayımlanmaz. İncelenmeden yayına giren, otomatik üretilmiş bir hukuki sayfa, tek cümlede risklerin tamamıdır.
2. Çıkarılan her olgu kaynağına bağlanabilir. “firebase-crashlytics’i app/build.gradle:47’de buldum” kontrol edilebilir; “uygulamanız tanılama verisi topluyor” edilemez.
3. Commit veya push yapmaz. Bir diff önermek yardımdır; deponuzu yeniden yazmak değildir.
4. Makinenizden mümkün olan en azını gönderir. Olguları yerelde çıkarıp sonuçları göndermek, kaynak kodunuzu yüklemekten çok farklıdır.
5. Neyi bilmediğini söyler. Bir yer tutucuyu makul görünen bir cümleyle dolduran ajan, içinde bir tahmin bulunan bir uyumluluk belgesi üretmiş olur.

Bu beş soruyu bizimki dahil bu kategorideki her araca sorun.

İnsan sürecin neresinde kalır

Ajan taslak hazırlar; siz karar verirsiniz. Özellikle şunları yapan sizsiniz:

• çıkaramadığı soruları onaylamak;
• bir inceleyicinin Data safety formunuzla karşılaştırdığı kısım olan üçüncü taraf bölümünü okumak;
• saklama sürelerine karar vermek, çünkü backend’inizi yalnızca siz bilirsiniz;
• yayımla düğmesine tıklamak;
• mağaza konsolu alanlarını doldurmak — hiçbir ajan Play Console’unuzun içinde olmamalıdır.

Uygulamanız para, sağlık verisi veya çocuklarla ilgiliyse, bir avukatın bir saati hâlâ bu listeye aittir. Kanıtlardan hazırlanmış bir şablon boş bir sayfadan daha iyi bir başlangıç noktasıdır; tavsiye değildir.

AppFoyer’in burada yaptığı

Bir Claude Code eklentisi var. Onu kurarsınız, “make this app store-ready” dersiniz ve skill derleme dosyalarınızı okur, yukarıdaki tabloyu her olgu için dosya ve satırıyla çıkarır, yalnızca bulamadıklarını sorar ve beş sayfanın tamamının artı app-ads.txt’nin taslağını hazırlar. Ardından size panelde bir inceleme URL’si verir.

Yukarıdaki sınırlar vaat edilmekle kalmaz, uygulanır. Ajanın kimlik bilgisi sabit bir araç kümesine ulaşır — uygulamaları listelemek ve okumak, onları oluşturmak (her flavor için bir tane), ayarları güncellemek, sayfa taslakları hazırlamak, app-ads.txt, kontrol listesi, uygulama simgesi ve özel bir adres — ve yayımlamak bunların arasında değildir: request_publish size yayındaki bir sayfa değil, bir bağlantı verir. Simge ve adres, taslak adımı olmayan iki şeydir; bu yüzden ajan bunları ayarladığında bunu söyler ve zaten kullandığınız bir adresi size sormadan değiştirmez. Ajan yayımlayamaz, yayından kaldıramaz, bir uygulamayı silemez, bildirim kanallarını değiştiremez ve silme talepleri gelen kutunuza dokunamaz; bunlar yalnızca oturumla yapılabilen, sizin kendiniz yaptığınız işlemlerdir. Araç listesinin tamamı ve çalışılmış örnekler ajan belgeleri sayfasındadır. Skill asla commit veya push yapmaz ve yalnızca bitmiş URL’leri uygulamaya geri bağlamasını istediğinizde bir diff önerir.

Ajanınız Claude Code değilse — Cursor, Codex ya da bir sohbet asistanı — gizlilik sayfasında bunun yerine kopyala-yapıştır yolu vardır: editör size uygulamanızın bilgileriyle önceden doldurulmuş bir istem verir, onu istediğiniz yerde çalıştırır ve cevabı geri yapıştırırsınız. İstem ve neden bu şekilde yazıldığı Gizlilik politikanızı bir yapay zekâ asistanıyla yazmak rehberindedir.

Ajanınız yoksa, aynı şey kısa bir form olarak da mevcuttur. Ajan yolu daha hızlıdır, çünkü cevaplar zaten deponuzdadır — farklı bir ürün değildir.

Yetkili kaynaklar

• Provide information for Google Play’s Data safety section — Google Play Console Yardım, SDK verilerini beyan etmenin size ait olduğuna dair
• App privacy details on the App Store — Apple
• Privacy and security in Firebase — bir ajanın okuduğu SDK başına açıklamaya bir örnek