Przejdź do treści
AppFoyer
Zacznij

Poradniki Formularze sklepów i SDK

Gdy formularz Data safety i polityka prywatności mówią co innego

Dwie deklaracje o tej samej aplikacji, czytane obok siebie i zwykle pisane w odstępie miesięcy. Czym jest każda, gdzie się rozjeżdżają i jak uzgodnić je na podstawie listy zależności.

To dwa opisy tej samej aplikacji, a sklepy czytają je razem, więc sama niezgodność jest problemem. Naprawiaj ją od strony aplikacji, a nie od któregoś z dokumentów: wypisz każdy SDK w swoim buildzie, zanotuj, co każdy z nich wysyła, a potem wypełnij formularz i przepisz politykę na podstawie tej jednej listy.

1:04
Film, 1:04 · otwiera się na YouTube

Zrób to zamiast tego w kilka minut

AppFoyer hostuje strony, o których jest ten poradnik — politykę prywatności, regulamin, wsparcie, usuwanie konta i app-ads.txt — na ich własnej subdomenie, bez Twojej własnej domeny i serwera. Jedna aplikacja jest za darmo, a nic, czego wymaga sklep, nigdy nie jest płatne.

Sprawdzono 19 września 2026. Zasady sklepów się zmieniają, czasem bez zapowiedzi. Wszystko poniżej linkuje do oficjalnej dokumentacji i to ona — nie ta strona — jest rozstrzygająca. Jeśli się różnią, rację ma sklep. Ten poradnik jest przetłumaczony z angielskiego; cytaty z dokumentacji sklepów pozostawiono w oryginalnym brzmieniu angielskim.

Twój formularz Data safety i Twoja polityka prywatności to dwa opisy tej samej aplikacji, a sklepy czytają je razem. Gdy się nie zgadzają, problemem jest sama niezgodność, a nie to, który z nich akurat jest błędny. Google Play mówi to wprost: “When Google becomes aware of a discrepancy between your app behavior and your declaration, we may take appropriate action, including enforcement action.” (W tłumaczeniu: gdy Google dowie się o rozbieżności między zachowaniem aplikacji a Twoją deklaracją, może podjąć odpowiednie działania, w tym działania egzekwujące).

Apple ma tę samą strukturę pod innymi nazwami: szczegóły App Privacy na stronie produktu oraz wymagany adres URL polityki prywatności.

Ten poradnik dotyczy utrzymania zgodności między nimi oraz trzeciej rzeczy, z którą oba są porównywane: tego, co Twoja aplikacja faktycznie robi.

Oba dokumenty w skrócie

Formularz Data safety (Play Console → App content) i szczegóły App Privacy (App Store Connect) to deklaracje ustrukturyzowane: pola wyboru i kategorie, wyświetlane na stronie aplikacji w sklepie jako podsumowanie, które użytkownik czyta przed instalacją. To odpowiedzi na stały kwestionariusz.

Polityka prywatności to tekst pod adresem URL, który sam hostujesz. Mówi to samo w zdaniach, plus rzeczy, na które kwestionariusz nie ma pola: podstawę prawną, okres przechowywania, kogo kontaktować, jak poprosić o usunięcie danych.

Żadne z nich nie zastępuje drugiego. Polityka nie wypełnia formularza, a wypełniony formularz nie oznacza, że Twoja polityka jest dokładna.

Gdzie się rozjeżdżają

Są pisane w odstępie miesięcy. Politykę pisze się w tygodniu premiery. Formularz wypełnia się w dniu zgłoszenia, ktoś czyta listę zależności i nikt nie wraca do polityki.

Pojawia się nowy SDK. W jednym sprincie dodajesz narzędzie do raportowania awarii. W pull requeście nie ma nic o polityce ani formularzu, więc żadne z nich się nie zmienia. Google Play wyraźnie mówi, że to się liczy: zbieranie danych “includes data collected and handled through any third-party libraries or SDKs used in their apps… You must reflect data collection or sharing carried out by such third-party code in the Data safety form for your app.” (W tłumaczeniu: obejmuje dane zbierane i przetwarzane przez biblioteki lub SDK firm trzecich używane w aplikacji… Zbieranie lub udostępnianie danych przez taki kod firm trzecich musisz uwzględnić w formularzu Data safety swojej aplikacji). Apple wymaga tego samego: “You need to identify all of the data you or your third-party partners collect.” (W tłumaczeniu: musisz wskazać wszystkie dane, które zbierasz Ty lub Twoi partnerzy zewnętrzni).

Funkcja trafia do wydania bez swojej deklaracji. Lokalizacja dla funkcji „znajdź w pobliżu”, system poleceń, który udostępnia identyfikator użytkownika partnerowi. Praca inżynierska jest widoczna; praca nad deklaracją nie trafia na niczyją tablicę.

Do jednego z nich użyto szablonu. Wygenerowana polityka, która wymienia identyfikatory reklamowe w aplikacji bez reklam, jest taką samą niezgodnością jak pominięcie, i łatwiej ją zauważyć, bo przeczy formularzowi, który wypełniłeś uczciwie.

Uzgadnianie ich w jedynej kolejności, która działa

Zacznij od aplikacji, a nie od któregoś z dokumentów. Oba mają ją opisywać, więc poprawianie jednego względem drugiego tylko przenosi błąd.

  1. Otwórz pliki zależności: build.gradle/libs.versions.toml, Podfile/Package.swift, pubspec.yaml, package.json. Wypisz każdy SDK firm trzecich.
  2. Dla każdego zanotuj, co wysyła. Narzędzie do raportowania awarii wysyła identyfikatory urządzenia i stosy wywołań. SDK analityczny wysyła zdarzenia i często identyfikator reklamowy. SDK reklamowy wysyła sporo więcej. Biblioteka powiadomień push rejestruje token urządzenia. Źródłem jest tu własna dokumentacja prywatności dostawcy.
  3. Dodaj to, co zbierasz sam: konta, przesyłane pliki, wszystko, co przechowuje Twój backend.
  4. Sprawdź uprawnienia i opisy użycia, które deklarujesz. To druga, niezależna lista tego, do czego aplikacja ma dostęp: ACCESS_FINE_LOCATION, NSLocationWhenInUseUsageDescription, aparat, kontakty, zdjęcia.
  5. Teraz wypełnij formularz na podstawie tej listy i przepisz politykę na podstawie tej samej listy. Będą spójne, bo powstały z jednego źródła, a nie dlatego, że je porównałeś.

To ta lista, a nie formularz, jest tym, co trzeba utrzymywać na bieżąco. Obie deklaracje z niej wynikają.

Utrzymywanie zgodności później

Deklaracje dezaktualizują się po cichu, więc kontrolę trzeba przypiąć do czegoś, co po cichu się nie dzieje. Google Play tego wymaga: “Your Data safety form responses must remain accurate and complete at all times.” (W tłumaczeniu: odpowiedzi w formularzu Data safety muszą być zawsze dokładne i kompletne). Apple podobnie: “You’re responsible for keeping your responses accurate and up to date.” (W tłumaczeniu: odpowiadasz za to, by Twoje odpowiedzi były dokładne i aktualne).

Najtańsza wersja, która działa, to jedna linijka w checkliście wydania: czy w tym wydaniu zmieniła się jakaś zależność? jeśli tak, sprawdź ponownie politykę i formularz, bo zmiana zależności to dokładnie to zdarzenie, które unieważnia oba dokumenty.

Czego ten poradnik nie powie

Który konkretny reżim prawny Cię dotyczy. RODO (GDPR), UK GDPR, CCPA/CPRA, LGPD i przepisy o prywatności dzieci oczekują w polityce określonych rzeczy, a to, które z nich mają zastosowanie, zależy od tego, gdzie są Twoi użytkownicy i co robi Twoja aplikacja. Jeśli cokolwiek w Twojej aplikacji jest nietypowe (dane o zdrowiu, dzieci, cokolwiek, czego wyjaśnienie w jednym zdaniu budziłoby Twoje wahanie), warto poświęcić na to godzinę czasu prawnika. Szablony, także nasze, są punktem wyjścia, a nie poradą.

Co robi tu AppFoyer

Tworzymy projekt polityki prywatności na podstawie SDK znalezionych w Twoich plikach builda (za pomocą agenta programistycznego, który czyta repozytorium, albo krótkiego formularza), więc polityka i odpowiedzi, które dajesz sklepom, pochodzą z tej samej listy zależności, a nie z pamięci. Checklista nadal zgłasza tę stronę, dopóki symbol zastępczy wskazujący Twoje firmy trzecie nie zostanie zastąpiony, bo to właśnie tę sekcję recenzent porównuje z Twoim formularzem.

Nie wypełniamy za Ciebie formularza Data safety i żadna usługa tego nie może zrobić: to deklaracja, którą podpisujesz we własnej konsoli, a Google Play mówi: “you alone are responsible for making complete and accurate declarations.” (W tłumaczeniu: wyłącznie Ty odpowiadasz za złożenie kompletnych i dokładnych deklaracji).

Źródła oficjalne