Przejdź do treści
AppFoyer
Zacznij

Poradniki Polityka prywatności

Wysyłanie danych użytkowników do API AI — czego wymaga Google Play

Dodanie wywołania LLM do aplikacji to decyzja o udostępnianiu danych, a zasady Play dotyczące danych użytkownika mówią to wprost. Co trzeba ujawnić, gdzie i jak musi wyglądać ujawnienie w aplikacji.

Zasady Google Play dotyczące danych użytkownika obejmują integracje z zewnętrznymi usługami AI, a odpowiedzialność za ujawnienie i zgodę nadal spoczywa na Tobie. Jeśli Twoja aplikacja wysyła treści użytkownika do API AI, to jest udostępnianie danych podmiotowi zewnętrznemu: wymień go w polityce prywatności, zadeklaruj to w formularzu Data safety i pokaż wyraźne ujawnienie w aplikacji, zanim to nastąpi.

1:18
Film, 1:18 · otwiera się na YouTube

Zrób to zamiast tego w kilka minut

AppFoyer hostuje strony, o których jest ten poradnik — politykę prywatności, regulamin, wsparcie, usuwanie konta i app-ads.txt — na ich własnej subdomenie, bez Twojej własnej domeny i serwera. Jedna aplikacja jest za darmo, a nic, czego wymaga sklep, nigdy nie jest płatne.

Sprawdzono 19 września 2026. Zasady sklepów się zmieniają, czasem bez zapowiedzi. Wszystko poniżej linkuje do oficjalnej dokumentacji i to ona — nie ta strona — jest rozstrzygająca. Jeśli się różnią, rację ma sklep. Ten poradnik jest przetłumaczony z angielskiego; cytaty z dokumentacji sklepów pozostawiono w oryginalnym brzmieniu angielskim.

Dodanie funkcji „podsumuj to”, „zapytaj o swoje notatki” albo „wygeneruj podpis” to trzy linijki kodu sieciowego i właśnie dlatego zwykle całkowicie omija ona rozmowę o zgodności. Z punktu widzenia sklepu właśnie zacząłeś wysyłać treści swoich użytkowników do firmy, o której nigdy nie słyszeli.

Google Play usunął tę niejasność w swoich zasadach dotyczących danych użytkownika: „These requirements also apply to third-party AI integrations (such as products, services, code) and you remain responsible for ensuring compliance with this policy, including limited use, disclosure and consent.” (Te wymagania dotyczą także integracji z zewnętrznymi usługami AI — takich jak produkty, usługi, kod — a Ty nadal odpowiadasz za zapewnienie zgodności z tymi zasadami, w tym za ograniczone wykorzystanie, ujawnienie i zgodę.)

Nie ma tu żadnego specjalnego reżimu dla AI. To zwykła zasada udostępniania danych, sformułowana tak, żeby nikt nie mógł twierdzić, że wywołanie API to coś innego.

Co się liczy

Jeśli dane użytkownika opuszczają urządzenie i trafiają do dostawcy modelu, to się liczy — niezależnie od tego, czy wywołujesz go bezpośrednio, czy przez warstwę pośrednią:

  • prompty zawierające cokolwiek, co użytkownik wpisał, podyktował, sfotografował lub przesłał;
  • dokumenty, obrazy i dźwięk wysyłane do przetworzenia;
  • identyfikatory konta lub urządzenia dołączone do żądania;
  • historia rozmów, którą przechowujesz i wysyłasz ponownie.

Model działający na urządzeniu, który nigdy niczego nie wysyła na serwer, to inny przypadek. Jeśli nie masz pewności, który masz, przeczytaj dokumentację SDK, zamiast zakładać — kilka bibliotek „na urządzeniu” w razie potrzeby przełącza się na wywołanie serwera.

Trzy miejsca, w których musi się to pojawić

1. Twoja polityka prywatności. Play wymaga, by polityka wraz z wszelkimi ujawnieniami w aplikacji „comprehensively disclose how your app accesses, collects, uses, and shares user data” (wyczerpująco ujawniała, jak Twoja aplikacja uzyskuje dostęp do danych użytkownika, zbiera je, wykorzystuje i udostępnia). Wymień dostawcę i napisz, co jest wysyłane, do czego jest używane i jak długo jest przechowywane. „Możemy korzystać z usług zewnętrznych, aby ulepszać Twoje doświadczenia” to nie jest ujawnienie; to sposób na to, żeby go nie zrobić.

2. Twój formularz Data safety. Wysyłanie treści użytkownika do zewnętrznego API to udostępnianie podmiotowi zewnętrznemu, a formularz pyta dokładnie o to. Stanowisko Google Play w sprawie rozbieżności między jednym a drugim jest jasne: „When Google becomes aware of a discrepancy between your app behavior and your declaration, we may take appropriate action, including enforcement action.” (Gdy Google dowie się o rozbieżności między działaniem aplikacji a Twoją deklaracją, możemy podjąć odpowiednie działania, w tym działania egzekucyjne.) Ruch do endpointu AI, o którym Twój formularz nie wspomina, jest właśnie taką rozbieżnością.

3. Ujawnienie w aplikacji, zanim to nastąpi. To wymóg, który deweloperzy pomijają, bo jako jedyny wymaga pracy nad UI. Zasady Play są tu konkretne: ujawnienie „must be within the app itself, not only in the app description or on a website” (musi znajdować się w samej aplikacji, a nie tylko w jej opisie lub na stronie internetowej) i „must be displayed in the normal usage of the app and not require the user to navigate into a menu or settings” (musi być wyświetlane podczas zwykłego korzystania z aplikacji i nie może wymagać od użytkownika przechodzenia do menu ani ustawień). Tam, gdzie wymagana jest zgoda, okno dialogowe musi być „clear and unambiguous” (jasne i jednoznaczne) i wymagać „affirmative user action (for example, tap to accept, tick a check-box)” (aktywnego działania użytkownika, na przykład dotknięcia, by zaakceptować, lub zaznaczenia pola wyboru).

Link do polityki prywatności na ekranie ustawień nie jest ujawnieniem w aplikacji. Zdanie na ekranie, na którym funkcja jest używana po raz pierwszy, przed pierwszym żądaniem — jest.

Pytania, na które trzeba odpowiedzieć przed wydaniem funkcji

  • Co dokładnie jest w prompcie? Deweloperzy regularnie są zaskoczeni, ile kontekstu dołącza ich własny kod.
  • Czy dostawca na tym trenuje? Plany konsumenckie i firmowe tego samego API często się tu różnią, a Twoja polityka podaje to jako fakt.
  • Jak długo dostawca to przechowuje? Podaj ten okres albo napisz, że nie masz na to wpływu.
  • Czy użytkownik może uniknąć tej funkcji? Funkcja, która po cichu wysyła wszystko, jest trudniejsza do obrony niż taka, którą użytkownik sam włącza.
  • A co z nieletnimi? Jeśli Twoja aplikacja trafia do dzieci, to jest moment, żeby się zatrzymać i zasięgnąć porady.

Odpowiedz na nie na piśmie, zanim funkcja zostanie wydana. Każda odpowiedź to zdanie w polityce, a jeśli nie potrafisz na któreś odpowiedzieć, nie możesz uczciwie napisać polityki.

Jeśli Twoja aplikacja także generuje treści

Niezależnie od udostępniania danych zasady Play dotyczą treści generowanych przez AI — ich oznaczania i zapobiegania tworzeniu przez aplikację zabronionych materiałów. To kwestia zasad dotyczących treści, a nie prywatności, i warto przed premierą przeczytać bezpośrednio aktualny tekst zasad; nie streszczamy go tutaj, bo się zmienia.

Co robi tutaj AppFoyer

Przygotowujemy Twoją politykę prywatności na podstawie tego, co faktycznie jest w Twoich plikach buildu, więc SDK AI na Twojej liście zależności pojawia się jako wymieniony z nazwy podmiot zewnętrzny, zamiast zostać po cichu pominięty. Checklista oznacza stronę, dopóki sekcja o podmiotach zewnętrznych jest jeszcze tekstem zastępczym.

Czego nie możemy zrobić, to ujawnienia w aplikacji — to ekran w Twojej aplikacji, a zasady wprost mówią, że strona internetowa nie może go zastąpić. I jak zawsze: szablony są punktem wyjścia, a nie poradą prawną. Wszystko, co dotyczy nieletnich lub danych wrażliwych, jest warte godziny prawnika.

Źródła oficjalne